Meltem Arikan
Typography

This article published by A Safe World for Women

I’m writing as a witness as to how far the violence of the patriarchal system’s domination all around world can be taken.

Today we are in a transition period from the analogue to the digital world. And during this transition, I have witnessed how people can unite and be in solidarity against the oppressive regime of patriarchy.

Oppressed With Fear

I used to be one of the hopeless ones in Turkey. People in my country were oppressed with fear and we were all alienated from each other by the usage of religion, sects, sexuality, ethnicity, and everyone had become “the other” in the eyes of another person.

To sustain their domination, those who are in power constituted literally a fear regime with the pressure they applied to the press, especially to oppress women and with their identity destruction politics through women’s bodies.

Everyone was accepting this situation, everyone was being oppressed; the voices that stick out from the silence, could be condemned easily.

Everything has started with couple of trees and that’s why no one could correctly interpret and tell what was really happening. When the Protest had started against the construction of a shopping mall and to stop the destruction of the trees for this purpose at Gezi Park in Taksim Square Istanbul, even I couldn’t stop myself thinking “yet again, how many of us will be there?”

Our eyes were filled with tears

During the first day, after the usage of pepper gas to those who went there to protect the trees from destruction, suddenly the number of people arriving increased. Then, after the gas attack the cutting of the trees stopped, and so later that night we sang songs, danced, expressed ourselves freely, we built our tents, stood guard in the park, but then around 5 in the morning, a gas attack happened in an incredible way. The police arrived, bombarded the peaceful people sleeping with pepper and tear gas, they burnt the tents. We were all shocked by this. And that’s how the streets were filled with people. Our eyes were filled with tears as we saw the crowds arriving. Police increased their violence and that triggered more and more people to leave their houses and go out to the streets, the more violence received by the police, the more people gathered in solidarity. The more the violence by the police increased, the more unbalanced intellect and sense of humour filled the walls against police by the protestors increased. And then suddenly, the whole country held tight to each other in solidarity and left behind their differences of their countries, races, religions, languages and political views.

Information is More Powerful Than Weapons

During this brutality, the censorship applied to media, gave a first lesson to those who don’t understand the order of the digital world. Today, there are many different ways to get information. Today, the perception is that access to information is more powerful than weapons. Today, it’s been proved and experienced how sharing information can change the perception of people. And just like our President quotes, twitter has become a troublemaker.

The Cost Was Three Young People’s Lives

After the police violence, those who can’t breathe because of the gas, those who are injured from pressurized water from the panzers, gathered each day every day and cleaned up the streets and Gezi Park with litter bags by hand. Everyone supported one and other to be calm and keep the common sense against the violence of the police. The intellect and sense of humour decorated the walls of all the streets against the violence of police. Even though the cost was three young people’s lives from the violence of the police, the persistent behaviour of the government still didn’t come to an end.

They Tried to Silence us with Violence

Instead of listening to us, to the citizens, this president – just like an authoritarian father – tried to silence us, used violence against us. Instead of understanding what we are feeling, he demanded what we must feel. The voice of patriarchy that continues its violence for thousands of years, this time shouted using our President’s mouth. Obey Me. Destructive, oppressive, persistent and irreconcilable as always. And for thousands of years, all the incidents repeated one more time again and the most brutal violence was used against women at the squares.

We Gathered at Gezi Park to Protect Life

Nature means life. Life must be protected. We were gathered at Gezi Park to protect life, to raise awareness about the effects of urbanisation. Today, the number of us climbed over hundreds of thousands. Across the country, people on the streets holding hands, demand freedom of speech, free living spaces in solidarity, becoming one voice and one heart, and we continue to resist. During this transition period, today what ‘s being experienced in Turkey shows that, we, as women and men together, hand in hand, despite the unbalanced violence against us, can struggle in solidarity by leaving race, religion, language, ethnic differences aside for freedom of speech and expression, for free living spaces. Despite the unbalanced violence against them. Today, what has been experienced in Turkey, proved that women and men can claim their individual existence without belonging to any religion, any ethnicity and yet this planted the hopes of a new world order constructed by independent individuals. What has been experienced in Turkey, gave hope to all who lost it and even for the first time to me as a writer, who has named one of her novels ‘Hope is a Curse’ .

Confessions – We Want Freedom and Rebellion!

And one more time by the favour of you, I’d like to confess all my guilts.

 

I’m guilty! I want to have freedom of thought and freedom of expression by getting away from all the oppressions of ideologies and religions.

I confess, by destroying the imposed thought patterns on me, I strive to think freely.

 

I’m guilty! I know that running away from realities is running away from pain.

I confess, all kinds of escape are generated by fear, nurtured by cowards. I do not accept being frightened.

 

I’m guilty! I do not accept any of the imposed restrictions upon me.

I confess, I draw the borders of my freedom myself.

 

I’m guilty! By questioning the things you had taught me again and again, I’m giving up on socialization, from my family, from my beliefs.

I confess, mother, wife, lover, I refuse all the roles you’ve imposed on me.

 

I’m guilty! I choose to rebel in order to exist.

I confess, whatever you do, I will continue to say no to violence and show passive resistance and answer your unbalanced violence with my intellect and pen!

 

Tüm dünyada hakim olan ataerkil sistemin şiddetini nerelere kadar götürebildiğinin bir şahidi olarak  yazıyorum.

Bugün analog dünya düzeninden dijital dünya düzenine geçerken artık ataerkil sistemin baskıcı rejimlerine karşı halkın nasıl birleşebildiğini gördüm.

Ben  Türkiye’deki umutsuzlardandım. Ülkemin insanları korkuyla bastırılmış, dinler, meshepler, cinsiyetler, etnik kökenler kullanılarak birbirimize ötekileştirilmiştik. Artık herkes bir diğerinin ötekisi olmuştu.

Iktidar sahipleri eğemenliklerini sürdürebilmek için medya kuruluşlarına uyguladıkları baskılarla özellikle kadınları sindirerek, onların bedenleri üzerinden yapılan kimlik yok etme siyasetleriyle tam bir korku yönetimi kurulmuştu.

Herkes durumu kabullenmiş, herkes sinmişti, çıkan sesler kolayca kısılıyor, çıkan sesler kolayca suçlanıyordu.

Herşey bir kaç ağaçla başladı o nedenle de kimse tam olarak ne olduğunu doğru yorumlayamadı. İstanbul Taksim’deki Gezi parkının olduğu yere iktidarın AVM yapılmasını proteste etmek, orada ki ağaçların yok edilmesini engellemek için düzenlenen eylem başlarken ben bile acaba yine kaç kişi olabileceğiz diye düşünmüştüm.

İlk gün oradaki ağaçların kesimini engelleyenlere gaz sıkılmasıyla o gün oraya gelenlerin sayısı birden bire arttı, gazın ardından agaçların kesimi durmuş ve o gece parkımızda şarkılar söyleyerek, danslar ederek, ifade özgürlüğümüzü kullandık, çadırlar kurdur parkta nöbete durduk sonra sabah beşte inanılmaz şekilde bir gaz saldırısı oldu uyuyan barışçıl insanların üzerine gazlar sıkıldı, çadırlar yakıldı hepimiz şok olduk. Ve sokaklar insan seli oldu. Kalabalıkları gördükçe gözlerimiz doldu. Polis şiddetini artırtıkça halk daha daha daha da çoğalarak sokaga döküldü, polis şiddetini arttırdıkça insanlar daha daha daha  da kenetlenir oldu. Polis şiddetini artırtıkça eylemcilerin polise karşı kullandığı orantısız zeka ve espiri anlayışını tüm duvarları doldurdu ve birden tüm ülke din, dil, ırk, siyasi görüş ayrılıklarını bir kenara bırakıp kenetlenir oldu.

Tüm bu acımasızlık içinde medyaya uygulanan sansür digital dünya düzeninin anlamayanlara ilk  dersini de vermiş  oldu çünkü artık bilgiye ulaşmanın farklı yolları vardı. Çünkü artık bilgiye ulaşmanın silahlardan çok daha güçlü olduğu anlaşılmıştı. Çünkü artık bilgi paylaşımının algıyı nasıl değiştirip hızlandırdığı yaşanarak ıspatlanmıştı…Başbakanımızın değimi  ile twitter tam bir başbelası olmuştu.

Polisin uyguladığı  şiddete karşı günlerdir gazlar nedeniyle nefes alamayanlar, panzerli sularla yaralananlar her sabah ellerinde çöp torbalarıyla sokakları, Gezi Parkını temizledi. Polisin uyguladığı şiddete karşı herkes birbirine sakin ve sağduyulu olmak için destek verdi. Polisin şiddeti, iktidarın inatçı tutumu bir gençin ölümüne yol açtığı halde hala bitirilmedi.

Başbakan tıpkı otoriter bir baba gibi biz vatandaşlarını dinlemek yerine bizleri susturmaya çalışmış, bizlere şiddet uygulamış ne hissettiğimizi anlamak yerine ne hissetmemiz gerektiğini bize dayatmaya çalışmıştır. Binlerce yıldır şiddetini sürdüren ataerkil düzenin sesi bu sefer bizim başbakanımızın ağzından haykırmıştı. Bana itaat et. Herzaman ki gibi yıkıcı, baskıcı, inatçı ve uzlaşmaz. Ve binlerce yıldır olanlar kendini bir kez daha tekrar ederek şiddetin en acımasızı özellikle meydanlardaki kadınlara uygulanmaktadır.

Doga yaşam demektir. Yaşamı  korumak gerekir. Bizler yaşamı korumak,  kentlilik bilincine sahip çıkmak için Gezi parkında toplanmıştık. Bugün sayımız binleri aştı tüm ülkenin sokaklarında insanlarımız elele, dayanışma içinde ifade özgürlüğü, özgür yaşam alanları için tek ses tek yürek olarak direnmeye devam etmektedir. Bugün Türkiye’de yaşananlar Dijital dünya düzenine geçerken kadınların ve erkeklerin ırk, din, dil, etnik köken farklılıklarını bir kenara bırakıp ifade özgürlüğü ve özgür yaşam alanları için el ele mücadele edebileceğiniz göstermiştir hem de onlara uygulanan tüm orantısız şiddete ragmen. Bugün Türkiye’de yaşananlar kadınların ve erkeklerin bireysel varoluşlarını herhangi bir din, herhangi bir etnik grup aideiyetini girmeden gerçekleştirilebileceğini, özgür bireyler olarak yeni bir dünya düzeninin oluşturulabileceğinin umutlarını yeşertmiştir. Türkiye’de yaşananlar tüm umudunu kaybetmiş hatta ‘umut lanettir’ diye bir roman yazmış olan bana bile ilk defa umut vermiştir.

Ve ben buradan sizlerin aracıyla tüm suçlarımı itiraf etmek istiyorum.

Suçluyum! Tüm ideolojilerin ve dinlerin baskısından uzaklaşarak özgürce düşünmek ve düşündüğünü söyleme özgürlüğü istiyorum. İtiraf ediyorum: Bana dayatılan düşünce kalıplarını yıkarak özgürce düşünmek için mücadele ediyorum.

Suçluyum! Gerçeklerden kaçmanın acılardan kaçmak olduğunu biliyorum.

İtiraf ediyorum: Bütün kaçışlar korkuyla üretilir, korkaklar tarafından beslenir. Ben korkutulmayı kabul etmiyorum.

Suçluyum! Bana konan yasakların hiçbirini kabul etmiyorum.

İtiraf ediyorum: Kendi özgürlük sınırlarımı kendim çizmek istiyorum.

Suçluyum! Bana öğrettiklerinizi tekrar tekrar sorgulayarak, toplumsallaşmaktan, ailemden, inançlarımdan vazgeçiyorum

İtiraf ediyorum: Anne, eş, sevgili, dayattığınız rollerin hepsini reddediyorum.

Suçluyum! Varolabilmek için başkaldırmayı seçiyorum

İtiraf ediyorum: Siz ne yaparsanız yapın şiddete hayır demeye ve pasif direniş göstermeye orantısız şiddetinize zekamla ve kalemimle yanıt vermeye devam ediyorum.

TAGS: ATAERKIL, CONFESS, DIGITAL WORLD, FEAR, FREEDOM, GEZIPARK, ISTANBUL, MELTEMARIKAN, REBEL, SAFEWORLDWOMEN, TAKSIM, TURKEY, TWITTER, VIOLENCE, WOMEN

 

 

BLOG COMMENTS POWERED BY DISQUS

Jung for Laymen

Sign up via our free email subscription service to receive notifications when new information is available.